عمريست دلـــــــم پُــــر بود از رنج زمانه غم بر ســـــرِ غم ميــــزند از غصه جوانه آرامــــي و آزادي شعـــــــار است و فسانه خرسنــــدي مگر گــــــم بنموده رهي خانه روز است ولي پـُـــــر شده از رنگ شبانه --------------------------------------- آفـــــــاق ز آفــــــات و جنون پر شده بيني دل در بــــــر و احســــاس مکدر شده بيني يــــــارانِ وفــــــــــا کيش ستمگر شده بيني اهــــــلِ ادب و فضل محقــــــــر شده بيني زاهـــــــد ز پـيء مرکبِ جهل است روانه --------------------------------------- ميــــــراثِ وطن يکسره بــــر باد فنا رفت از سينه ي کوه ها گهر و لعل و طلا رفت سلطان به ســـــرِ دار شد از شهر گدا رفت تا گشت نيـت رحمت ام از سوي خدا رفت شرمنـــدگي را نيست دگـــــر شرم و بهانه --------------------------------------- نيـــک و بد اين طايفــــه از هـــم گله دارد آتش بـــه درونِ دل شــــان ولــــــوله دارد در بـــــــاورم اين کينـــه به خود قافله دارد از مـــــا دو جهان عشق و وفـا فاصله دارد از دلبــــــري و يــــــاري نمي بيني نشانه --------------------------------------- در مـــــدرسه ها حـــرفِ تهي ناف شنيديم از مهتــــــر اين مُلک بســــي لاف شنيديم در شــــاًن بــــدان يکسـره اوصاف شنيديم سخت است گپِِ مـــــردمِ اجـــلاف شنيديم خوشـــــگويي نبــــاشد سخنِ بـــي ادبــانه --------------------------------------- محمود چه قـــــدري دگـــري ميکني فرياد از دستِ همين طايفـــه ي خود سر و شياد با دشمنِ ديــــــرين نشـــــود اين وطن آباد بايد که فــــروريخت اول خــــانه ي صياد تا زندگي زيبــــــــا شود از شعــر و ترانه --------------------------------------- سه شنبه 10 جدي 1398 خورشيدي که برابر ميشود به 31 دسامبر 2019 ترسايي سرودم احمد محمود امپراطور


عمريست دلـــــــم پُــــر بود از رنج زمانه

غم بر ســـــرِ غم ميــــزند از غصه جوانه

آرامــــي و آزادي شعـــــــار است و فسانه

خرسنــــدي مگر گــــــم بنموده رهي خانه

روز است ولي پـُـــــر شده از رنگ شبانه
---------------------------------------

آفـــــــاق ز آفــــــات و جنون پر شده بيني

دل در بــــــر و احســــاس مکدر شده بيني

يــــــارانِ وفــــــــــا کيش ستمگر شده بيني

اهــــــلِ ادب و فضل محقــــــــر شده بيني

زاهـــــــد ز پـيء مرکبِ جهل است روانه
---------------------------------------

ميــــــراثِ وطن يکسره بــــر باد فنا رفت

از سينه ي کوه ها گهر و لعل و طلا رفت

سلطان به ســـــرِ دار شد از شهر گدا رفت

تا گشت نيـت رحمت ام از سوي خدا رفت

شرمنـــدگي را نيست دگـــــر شرم و بهانه
---------------------------------------

نيـــک و بد اين طايفــــه از هـــم گله دارد

آتش بـــه درونِ دل شــــان ولــــــوله دارد

در بـــــــاورم اين کينـــه به خود قافله دارد

از مـــــا دو جهان عشق و وفـا فاصله دارد

از دلبــــــري و يــــــاري نمي بيني نشانه
---------------------------------------

در مـــــدرسه ها حـــرفِ تهي ناف شنيديم

از مهتــــــر اين مُلک بســــي لاف شنيديم

در شــــاًن بــــدان يکسـره اوصاف شنيديم

سخت است گپِِ مـــــردمِ اجـــلاف شنيديم

خوشـــــگويي نبــــاشد سخنِ بـــي ادبــانه
---------------------------------------

محمود چه قـــــدري دگـــري ميکني فرياد

از دستِ همين طايفـــه ي خود سر و شياد

با دشمنِ ديــــــرين نشـــــود اين وطن آباد

بايد که فــــروريخت اول خــــانه ي صياد

تا زندگي زيبــــــــا شود از شعــر و ترانه
---------------------------------------

سه شنبه 10 جدي 1398 خورشيدي

که برابر ميشود به 31 دسامبر 2019 ترسايي

سرودم

احمد محمود امپراطور


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

سيستم هاي هوشمند نايلون پلي پارس تهران سخن برتر پروتز سينه تدريس خصوصي زبان ماينر و ارز هاي ديجيتال سامانه کيفيت شرق Eric سلامتي sanat