تخميس و مخمسات از شاعر جوان زبان پارسي دري احمد محمود امپراطور ريـــــــــزش بـــرگ در بهار آمد غصـــــــه و درد بي شــمار آمد جــــــاي گلشن ســــــــمِ غبار آمد  هــــــــا راس اقتــــــــدار آمد روز روشــــن چو شـــــام تار آمد ------------------------------- کــــــار ما بر طويلــــــه بان افتاد دست مـــــــا دست ناکســـان افتاد کـــــوکب مــــــا ز آســــمان افتاد خــــــواري ما بهــــــر دهان افتاد بخت مـــــــــا سخت ناگـــوار آمد -------------------------------- خون مــــــــا ريختنـد چمن کردند اجنبــــــي صـــــاحب وطن کردند زنــــده را زنــــــده در کفن کردند خــــــر خود جامـــه و چپن کردند نام و ننــــــــگ سوي بي وقار آمد -------------------------------- گاو پيــــــــر رشقه زد غناجي شد بچه بــــاز مکه رفت و حاجي شد دين و دينــــــــداري ناعلاجي شد هــــــــر نـفس درد و احتياجي شد ســـــــــر عاشق به زيـــر دار آمد ------------------------------- بــــــــار را بــــــــــا الاغ يدند باغبــــــــــان را ز بــــاغ يدند از کف شـــــــب چــــراغ يدند ســــــــکر مي بـــــــا اياغ يدند فتنــــــــه از هــــر سو آشکار آمد -------------------------------- روبه در شهر شيــــــر سلطان شد اهــــل دانش به خاک يکســان شد جاهليـــــــت نبـــــــــوغ انسان شد زيـــــــــر پا صفحه هاي قرآن شد چـــــــه فجــــايع به اين ديــار آمد -------------------------------- ســــــــــاز اين زندگاني ساز نماند سفــــــــــــــره را نان با پياز نماند دري احســـــاس و لطف باز نماند جيفه خواران ز حرص و آز نماند خنـــــده انـــــدر دهـــــــان مار آمد -------------------------------- مي کشنــــد اهل علـــــم و دانش را اهل خرسنـــــــــدي اهل سازش را در دهنــــد هـــــــــر کجاي آتش را بستــــــــه سازند رهــي گشايش را مسنــــــــد دادرس حمــــــــــار آمد -------------------------------- خــــام بـــــازي و خام سازي است نيک و بد هر دو هم طرازي است لــــگد و مُشـــت دلنـــــوازي است خلق در مـرگ خويش رازي است ظلــــــم را تـــــازه ابتــــــکار آمد -------------------------------- يا الهـــــي تو چــــــــاره ي ما کن دفــــع اين درد و رنج و سودا کن زنـــــــدگي را تو عشـق معنا کن کـــــــــار مــلت بدست دانــــا کن رهزانــــــــان صاحب اختيار آمد ------------------------------ دل محمـــــود تا جـــــــــگر پاره است در شهــــــــر خويش آواره رفتــــه از دست مان رهي چاره جا نگرديم به هيــــــچ يک قاره تلخـــي در طعـــــم روزگار آمد ------------------------------ چهارشنبه 15 عقرب 1398 خورشيدي که برابر ميشود به 06 نوامبر 2019 ترسايي سرودم احمد محمود امپراطور




ريـــــــــزش بـــرگ در بهار آمد

غصـــــــه و درد بي شــمار آمد

جــــــاي گلشن ســــــــمِ غبار آمد

هــــــــا راس اقتــــــــدار آمد

روز روشــــن چو شـــــام تار آمد
-------------------------------

کــــــار ما بر طويلــــــه بان افتاد

دست مـــــــا دست ناکســـان افتاد

کـــــوکب مــــــا ز آســــمان افتاد

خــــــواري ما بهــــــر دهان افتاد

بخت مـــــــــا سخت ناگـــوار آمد
--------------------------------

خون مــــــــا ريختنـد چمن کردند

اجنبــــــي صـــــاحب وطن کردند

زنــــده را زنــــــده در کفن کردند

خــــــر خود جامـــه و چپن کردند

نام و ننــــــــگ سوي بي وقار آمد
--------------------------------

گاو پيــــــــر رشقه زد غناجي شد

بچه بــــاز مکه رفت و حاجي شد

دين و دينــــــــداري ناعلاجي شد

هــــــــر نـفس درد و احتياجي شد

ســـــــــر عاشق به زيـــر دار آمد
-------------------------------

بــــــــار را بــــــــــا الاغ يدند

باغبــــــــــان را ز بــــاغ يدند

از کف شـــــــب چــــراغ يدند

ســــــــکر مي بـــــــا اياغ يدند

فتنــــــــه از هــــر سو آشکار آمد
--------------------------------

روبه در شهر شيــــــر سلطان شد

اهــــل دانش به خاک يکســان شد

جاهليـــــــت نبـــــــــوغ انسان شد

زيـــــــــر پا صفحه هاي قرآن شد

چـــــــه فجــــايع به اين ديــار آمد
--------------------------------

ســــــــــاز اين زندگاني ساز نماند

سفــــــــــــــره را نان با پياز نماند

دري احســـــاس و لطف باز نماند

جيفه خواران ز حرص و آز نماند

خنـــــده انـــــدر دهـــــــان مار آمد
--------------------------------

مي کشنــــد اهل علـــــم و دانش را

اهل خرسنـــــــــدي اهل سازش را

در دهنــــد هـــــــــر کجاي آتش را

بستــــــــه سازند رهــي گشايش را

مسنــــــــد دادرس حمــــــــــار آمد
--------------------------------

خــــام بـــــازي و خام سازي است

نيک و بد هر دو هم طرازي است

لــــگد و مُشـــت دلنـــــوازي است

خلق در مـرگ خويش رازي است

ظلــــــم را تـــــازه ابتــــــکار آمد
--------------------------------

يا الهـــــي تو چــــــــاره ي ما کن

دفــــع اين درد و رنج و سودا کن

زنـــــــدگي را تو عشـق معنا کن

کـــــــــار مــلت بدست دانــــا کن

رهزانــــــــان صاحب اختيار آمد
------------------------------

دل محمـــــود تا جـــــــــگر پاره

است در شهــــــــر خويش آواره

رفتــــه از دست مان رهي چاره

جا نگرديم به هيــــــچ يک قاره

تلخـــي در طعـــــم روزگار آمد
------------------------------

چهارشنبه 15 عقرب 1398 خورشيدي

که برابر ميشود به 06 نوامبر 2019 ترسايي

سرودم

احمد محمود امپراطور


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

Doug مقايسه قفل مکانيکي با قفل الکترونيکي ممنوعيت صادرات مواد اوليه شاپرک Trina Carlos چگونه همه چي دان باشيم؟ چمدان هاي مسافرتي Christi کلينيک دندان پزشکي با ليزر