خلق را از جنــــــگِ ناهنجـــــــار مي بايد کشيد خويــش را از حـــــالتِ دشـــــــوار مي بايد کشيد از دلِ آيينــــــــــــه هـــــا زنــــگار مي بايد کشيد معنــــــي حرف از خطِ پـــــــرکار مي بايد کشيد پـــــل که نه، بـر دشمنـــــان ديوار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- صلــــح را در کشـــــــورِ خود باز دعوت ميکنيم نـــــــامِ زيبـــــــــاي محبــــــت را تلاوت ميکنيم زندگي در چشــــــــمِ مردم پـــــر حلاوت ميکنيم کــــــــور چشمِ حاســـــــدان و اهلِ نخوت ميکنيم رهبـــــــــــرانِ  را بــــــــر دار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- ســـــــر زمينِ مــا چه کم دارد ز مُلکِ ديــــگران پــــــــر بوُد از زيــــــــور و از قـدرتِ نسل جوان اســـمِ پــــر شـــــــاًن وطن جمهـــوري افغان ستان حيف صــــــــد حيف اش که افتاده بدستِ ناکسان موش هــــــاي حــــرص از انبــــار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- مشتِ دشمن زاده خود را شيــــخ و مـــلا گفته اند يک جمـــــــع نــــــادان ديگر خويش دانا گفته اند يک عمـــــر خون ريختند خود را مبـــرا گفته اند از سر بي غــــوري زاغــان خويش عنقا گفته اند خـــــــــــار را از ديــــــده بيـــــمار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- چند مفعولي که نامِ شــــــان به گفتن نيست نيست حرف هاي زشت شــــان باب شنفتن نيست نيست از رذالت طينت شــــــان در گسستن نيست نيست ذهن شـان خالي ز جاسوسي و کشتن نيست نيست ايــــن شغــــــالان را درون نــــــــار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- شادمانــــــــي و خوشي در شهــــــر ما تعطيل شد جنگ ويرانـــــــگر سراســـــــر بهر ما تحميل شد سر زميــــــن ما به ده قــــــرن عقـــــب تبديل شد صد گــروهي فتنـــــه گر در اين وطن تشکيل شد لکـــه هاي ننـــــــگ از رخســــــار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- دشتِ شـــــــور و خشـک را گلـزار گفتن کي شود دشمنـــــــــــانِ ايــن وطن را يـــــار گفتن کي شود وصــــــــله ي نا جنس را دستـــــار گفتن کي شود مفتــــعل را محــــــرمِ اســــــــــرار گفتن کي شود اين کجـــــــان از جـــــاده ي هموار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- بار باشد شانـــــــــه ي ملت جمــــــع مفتخوار ها بي شعـــــــوران پلشت و شـــوُم بي مســــــمار ها مستشـــــــــارانِ عــــــزازيل صــاحب المختار ها ميــــدهند هــــــر دم به مـــردم گونه ي اخطار ها ديــــن فروشــــــــــانِ، وطــــن آزار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- بي حد و بي انتهــــــــا خواريـــــم و زار و در بدر جــــــاي خوابِ مــــا شده خاکستـــــــر و بين شرر تا کــه شد ســــــــرکارِ اين ملت جهــــــول بي پدر تابــــــکي اين ساربــــــان باشد روان در پشت خر تابــــــکي اين رنــــج و ايــــن آزار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- کشـــــــــور مــا دست در دستـــــي بسي ناپاک شد غرب و مرکـــز از هجـــــوم جنگ زير خاک شد هم شمــــال و هم جنــــوب و شــرق ما غمناک شد قلبِ در خون خفتـــــه ي کابل به صد ها چاک شد درد ميهــــــــــــن از دلِ تخـــــــــار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- گفتــــــه ي محمود را با چشـــــــــمِ دل تحقيق کن بعـــد از آن با هــــــوشِ دراکِ خودت تصديق کن هــم خود و هـــــم ميهــــنِ خود صاحب توفيق کن در ســــرِ دروازه ي شهـــــــــر مشق نستعليق کن خاينيـــن از کشـــــــــورم اجبــــــار مي بايد کشيد ---------------------------------------------- سه شنبه 09 ميزان 1398 خورشيدي که برابر ميشود به اول اکتبر 2019 ترسايي سرودم احمد محمود امپراطور






خلق را از جنــــــگِ ناهنجـــــــار مي بايد کشيد



خويــش را از حـــــالتِ دشـــــــوار مي بايد کشيد



از دلِ آيينــــــــــــه هـــــا زنــــگار مي بايد کشيد



معنــــــي حرف از خطِ پـــــــرکار مي بايد کشيد



پـــــل که نه، بـر دشمنـــــان ديوار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



صلــــح را در کشـــــــورِ خود باز دعوت ميکنيم



نـــــــامِ زيبـــــــــاي محبــــــت را تلاوت ميکنيم



زندگي در چشــــــــمِ مردم پـــــر حلاوت ميکنيم



کــــــــور چشمِ حاســـــــدان و اهلِ نخوت ميکنيم



رهبـــــــــــرانِ را بــــــــر دار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



ســـــــر زمينِ مــا چه کم دارد ز مُلکِ ديــــگران



پــــــــر بوُد از زيــــــــور و از قـدرتِ نسل جوان



اســـمِ پــــر شـــــــاًن وطن جمهـــوري افغان ستان



حيف صــــــــد حيف اش که افتاده بدستِ ناکسان



موش هــــــاي حــــرص از انبــــار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



مشتِ دشمن زاده خود را شيــــخ و مـــلا گفته اند



يک جمـــــــع نــــــادان ديگر خويش دانا گفته اند



يک عمـــــر خون ريختند خود را مبـــرا گفته اند



از سر بي غــــوري زاغــان خويش عنقا گفته اند



خـــــــــــار را از ديــــــده بيـــــمار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



چند مفعولي که نامِ شــــــان به گفتن نيست نيست



حرف هاي زشت شــــان باب شنفتن نيست نيست



از رذالت طينت شــــــان در گسستن نيست نيست



ذهن شـان خالي ز جاسوسي و کشتن نيست نيست



ايــــن شغــــــالان را درون نــــــــار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



شادمانــــــــي و خوشي در شهــــــر ما تعطيل شد



جنگ ويرانـــــــگر سراســـــــر بهر ما تحميل شد



سر زميــــــن ما به ده قــــــرن عقـــــب تبديل شد



صد گــروهي فتنـــــه گر در اين وطن تشکيل شد



لکـــه هاي ننـــــــگ از رخســــــار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



دشتِ شـــــــور و خشـک را گلـزار گفتن کي شود



دشمنـــــــــــانِ ايــن وطن را يـــــار گفتن کي شود



وصــــــــله ي نا جنس را دستـــــار گفتن کي شود



مفتــــعل را محــــــرمِ اســــــــــرار گفتن کي شود



اين کجـــــــان از جـــــاده ي هموار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



بار باشد شانـــــــــه ي ملت جمــــــع مفتخوار ها



بي شعـــــــوران پلشت و شـــوُم بي مســــــمار ها



مستشـــــــــارانِ عــــــزازيل صــاحب المختار ها



ميــــدهند هــــــر دم به مـــردم گونه ي اخطار ها



ديــــن فروشــــــــــانِ، وطــــن آزار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



بي حد و بي انتهــــــــا خواريـــــم و زار و در بدر



جــــــاي خوابِ مــــا شده خاکستـــــــر و بين شرر



تا کــه شد ســــــــرکارِ اين ملت جهــــــول بي پدر



تابــــــکي اين ساربــــــان باشد روان در پشت خر



تابــــــکي اين رنــــج و ايــــن آزار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



کشـــــــــور مــا دست در دستـــــي بسي ناپاک شد



غرب و مرکـــز از هجـــــوم جنگ زير خاک شد



هم شمــــال و هم جنــــوب و شــرق ما غمناک شد



قلبِ در خون خفتـــــه ي کابل به صد ها چاک شد



درد ميهــــــــــــن از دلِ تخـــــــــار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



گفتــــــه ي محمود را با چشـــــــــمِ دل تحقيق کن



بعـــد از آن با هــــــوشِ دراکِ خودت تصديق کن



هــم خود و هـــــم ميهــــنِ خود صاحب توفيق کن



در ســــرِ دروازه ي شهـــــــــر مشق نستعليق کن



خاينيـــن از کشـــــــــورم اجبــــــار مي بايد کشيد



----------------------------------------------



سه شنبه 09 ميزان 1398 خورشيدي



که برابر ميشود به اول اکتبر 2019 ترسايي



سرودم



احمد محمود امپراطور















مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

jaridarmani دانلود آهنگ جديد Geoff مکمل بدنسازي مهاجرت به استراليا Joshua واليبال و... طب سنتي حکيم نيشابوري Julius Jason